Achtergrond

Simone Stawicki is geboren in 1966 in Bussum, Nederland. Zij is van Poolse afkomst. Van jongs af aan is zij opgegroeid met kunst doordat haar opa de kunstenaar A.L. van Galen was. Kunst was dus iets wat centraal stond in haar leven. Hierdoor kreeg zij een basis mee. Eigenlijk heeft ze altijd getekend. Op de HAVO heeft ze examen gedaan in tekenen en daarna ging ze naar de kunst academie 'Artibus' in Utrecht. Daar studeerde zij schilderen binnen de richting monumentale vormgeving. De kunstacademie gaf ondanks dat ze er veel geleerd had een beperkt gevoel. Daarom kan men eigenlijk zeggen dat na de kunstacademie de werkelijke ontwikkeling begon, omdat zij toen volgens eigen visie kon werken. Haar werk heeft in het bijzonder een ontwikkeling ondergaan toen zij christen werd. Juist vanaf dit moment is zij meer geboeid door het leven en is zij kleine dingen gaan waarderen. Zij is gaan nadenken over God, mens en maatschappij en kwam tot de conclusie dat kunst visie is. Kunst probeert iets uit te drukken of iets duidelijk te maken. Realistisch schilderen is een ambacht zonder diepgang. Een eigen interpretatie geven aan een onderwerp laat zien wat men voelt of denkt. Net als een boos persoon die door iets krast wat niet goed is. Dit laat zien dat iemand boos was. Men spreekt dan slechts door een paar krassen. Dit is een voorbeeld van een abstracte taal. Kunst is een taal. Er wordt gesproken van hart tot hart zonder dat er woorden gebruikt worden, maar het werk is het communicatiemiddel. Om dit te bereiken is Simone Stawicki op zoek naar de essentie van de taal, de abstracte taal. Door dingen weg te laten en dingen te versterken aan een schilderij wil zij spreken via deze taal. In de eerste periode van haar werk stond vooral het beeld centraal. Het beeld dat wordt gevormd door onderwerp, ruimte en tijd. Een onderwerp heeft een uitstraling naar de ruimte er omheen en de ruimte eromheen heeft een uitstraling op het onderwerp. Daarom is in een beeld ruimte en onderwerp één.

Als een voorwerp op een plek staat, staat deze daar mooi of niet. Dit toont aan dat een voorwerp een uitstraling heeft naar zijn omgeving (ruimte). Andersom heeft de omgeving (ruimte) ook invloed op het object. Een oude vaas is misschien een schoonheid op de vuilnisbelt, maar in de winkel kan hij lelijk zijn. Daarbij is alles tijdsgebonden. Het ene moment vormt een stilleven een perfect beeld terwijl een uur later die kracht er juist af is. Alles is betrekkelijk en zeker een beeld. De daaropvolgende periode was haar doel vooral het overbrengen van emoties via een abstracte beeldtaal. Zij onderzocht welke kleuren, vormen en lijnen in samenwerking met elkaar de emotie van het beeld over konden brengen naar de kijker. Nu is zij in een periode waarbij zij steeds meer onderzoek doet naar tegenstrijdigheden en harmonie. Zij wil in haar werk meer uitdrukking geven aan haar visie. Daarbij blijft ze als kunstenaar signaleren in de maatschappij, in culturen, in het leven. De dingen die zij als een spons absorbeert, wil zij in haar werk weer uitknijpen. Ze wil de mensen laten voelen en laten denken over dingen. Dingen zijn niet zwart/wit . Alles heeft kleur en nuances. Zo ontwikkelt een kunstenaar zich constant. Het is een studie die door blijft gaan. Elk schilderij zal een ontwikkeling zijn naar meer verdieping, meer emotie en meer onderzoeken naar een taal. Het werk van Simone Stawicki is kleurrijk, maar ze gebruikt ook veel zwart en wit. Het is abstract, maar heeft toch iets figuratiefs. Zij gebruikt grote kleurvakken en veel lijnen. Het zijn de tegenstellingen die harmonie creëren. Elk schilderij is een vorm van communicatie. De manier waarop het geschilderd is, is het handschrift. De kunstenaar spreekt en het is aan de kijker of hij wil verstaan.